Na anderhalve maand een beetje rondtouren door Costa Rica zijn we nu op een plek waar we wel even zullen blijven: Playas del Coco, in Guanacaste, de Noordelijke Pacifische kust. Het is hier warm en droog (ook qua luchtvochtigheid). We hebben een grappig appartementje gevonden en Joost is vandaag begonnen met zijn Rescue Course: op naar zijn Dive Master diploma!
Ons appartementje is van Dona Olga. Buiten staat een picknicktafel, onder een afdak. Binnen zijn twee kamers met in totaal vijf bedden (waarvan 1 tweepersoons). In de gang staat een bank, en om het hoekje een keukentje met koelkast, twee gaspitten en een "keukenkast". Daar is ook de deur naar de badkamer: wc en douche, het wasbakje zit in de keukenruimte. Stel je er vooral niet te veel van voor, we hebben bijvoorbeeld 7 messen, 6 vorken: ieder van een ander soort. En 4 grote lepels. Joost heeft een kleine wok gekocht, dan hebben we tenminste 1 goede pan. Dona Olga neemt nog een tv'tje voor ons mee uit San Jose, en een rijstkoker (in dit land van rijstvelden - ja, echt! - geen overbodige luxe).

Gisteren zijn we hier aangekomen. Vorige week woensdag zijn we uit Tronadora vertrokken (waar we net anderhalve dag (illegaal) stroom hadden!). We hebben overnacht in Jaco, Hotel de Haan natuurlijk (zijn website ligt er even uit - heb geduld, straks is er een nog mooiere!). We waren op weg naar Hotel El Mono Feliz, waar we vier nachten geweest zijn. Otto en Anja hebben hun dochter en vriend opgehaald van het vliegveld in San Jose, en ondertussen beheerden wij het hotel. We hebben twee bijna-gasten gehad, maar ze zijn niet teruggekomen... dus we hebben vooral op de levende have (hond, kat, papegaai) gepast. Het was wel heerlijk om daar weer te zijn.
Op maandag zijn we naar San Jose gereden, waar we wat boodschappen gedaan hebben: hepatitusprikken, duikspullen enzo. 's Avonds zijn we bij Peter en Flor geweest (Dos Palmas). Dat is vlak bij het vliegveld (echt aan het einde van de startbaan). Het was erg leuk om ook met hen kennis te maken. Ons netwerk wordt echt groot zo.
Na een verkwikkende nachtrust stonden we om half negen op het vliegveld om Rieneke op te halen. Zij doet net als Joost cursussen om Dive Master te worden. Met haar zijn we naar Playas del Coco gereden.
Nu wordt er dus druk gedoken. En morgenochtend hebben wij hagelslag op ons brood!!

Een euro vijfendertig. Dat kost het hier om een gaatje in een autoband te laten plakken. Materiaalkosten, arbeidsloon, en service (herplaatsen van de band in plaats van het 'thuiskomertje').

De rechterband van onze stoere auto was altijd al een beetje zacht. We hebben 'm drie keer bij laten vullen, maar dat werkte niet meer na de rit met al onze en Rieneke's bagage over de hobbelige Interamericana. Vandaag stond hij echt heel zacht. Vanmorgen ben ik dus maar eens bij Odette gaan vragen waar je hier banden kan laten plakken. Want je wordt hier doodgegooid met 'reparacion de llantas' - behalve als je het nodig hebt. Het bleek dus ook 6 km verderop te zijn.
Met een grote bak water en een beetje plakkerig spul hebben de twee garagewerkers het gaatje snel gevonden en gefixed. En dat binnen een kwartier, voor 800 colones!

Joost is aan zijn Rescue cursus begonnen. Na een dag theorie en wat spartelende reddingspogingen in het zwembad was het vandaag tijd voor de eerste reddingen in zee. Joost heeft vandaag een duiker gered die in paniek raakte, die zomaar naar beneden zonk, iemand die van de boot viel, iemand die moe was, en onder water iemand zonder lucht, nog een paniekgeval, iemand die ineens omhoog schiet en twee vermiste duikers. Dus... gelukkig was het een en dezelfde persoon die het allemaal acteerde!
Tussen de bedrijven door heeft Joost ook nog dolfijnen gezien vanaf de boot en Eagle Rays (een soort 'vliegende vissen'). En nu (ik schrijf dit tegen etenstijd) zit hij weer te studeren.

Ik ben ondertussen bezig met de website voor El Jardin Tortuga, de buurman van El Mono Feliz. Het schiet lekker op. Ik moet er ook de teksten voor samenstellen (er is wel het een en ander op papier gezet), dus ik ben er druk mee. En dan wacht Hotel De Haan nog op afronding en moet er nog een website opgezet worden. Werk genoeg dus!

Zo, weer even een stukje van mij. Ik ben de laatste tijd erg druk met het duiken. Op dit moment bezig met de Divemaster opleiding. Deze opleiding is heel anders van opzet dan alle voorgaande PADI cursussen. Naast dat er ook hiervoor een studieboek is die gelezen moet worden, moeten er 4 examens gedaan worden (physics, physiology, equipment en environment), zijn er diverse fysieke opgaven zoals 400m zwemmen, 800m snorkelen, 15min watertrappelen, rescue scenario, e.d. en moet er soort stage gelopen worden bij Discover Scuba, Open Water en Advanced cursussen. En natuurlijk moet je meehelpen met het sjouwen en klaarzetten van het materiaal. Het is leuk om te doen, maar het is ook veel en er moet veel gelezen worden.
Vandaag heb ik een dagje 'vrij' van duiken om wat verder te komen met het lezen zodat ik snel die 4 examens kan gaan doen. Dan ben ik daar alvast van af. Bovendien heb ik die kennis nodig om bij cursussen te kunnen assisteren.

Gisteren hebben we schipbreuk geleden. Behalven wat kompassen en een dure zonnebril (niet van mij gelukkig, maar ik zou er ook al geen kopen van $219) heeft alles en iedereen het overleefd. We hebben er wel wat schrammetjes en kneuzingen aan over gehouden.
We laden het materiaal altijd vanaf het strand via een kleine boot naar de grotere boten. Gisteren waren er echter een abnormaal hoge golven. Toen we na de duiken terug gingen naar de kant met al het materiaal en divemasters/instructeurs aan boord, ging het niet helemaal goed. Er wordt altijd een anker uitgegooid zodat de boot met de achterkant op het strand ligt en dan niet links of rechtsom kan omdraaien. Nadat het anker uitgegooid was, dreven we langzaam naar het strand. Opeens kwam er een grote golf aan die over de voorkant van boot kwam. David die het ankertouw vast hield, werd achterover geslagen tegen mij aan. De rest werd behoorlijk nat. We dreven nog wat verder naar het strand, maar toen bleek dat het ankertouw te kort was. De daarop volgende golf was nog groter dan de 1e en door deze werd de boot gevuld met water en sloeg het een en ander overboord. Iedereen is snel overboord gesprongen, David had snel het ankertouw los gemaakt, Billy en Terry, die op ons stonden te wachten met de auto, kwamen het water ingerend om te helpen om de boot zo ver mogelijk op het strand te krijgen. Snel hebben we alles uit de boot gehaald terwijl een paar anderen de boot aan het leeg scheppen water en een pompje aan de gang probeerden te krijgen. 15min later was de boot weer zo goed als leeg, stond het meeste materiaal weer op de auto en was iedereen zeik en zeik nat. Het kwam een beetje plotseling en afgezien van het verlies van de kompassen, die in een koelbox zaten die overboord geslagen was, en de zonnebril, was het eigenlijk best leuk om eens mee te maken.

Het is nu officieus: Joost is geslaagd voor z'n Dive Master cursus. Alleen het PADI-papierwerk nog - en ondertussen begint hij met de cursus voor Assistent Instructor. In de afgelopen weken heeft Joost alle verschillende duiken en cursussen 'meegedaan'.
Eerst nog even terug naar dat vorige verhaal van Joost. Die mini-tsunami vond plaats op de dag dat ik ook weer voor het eerst (na drie jaar) ging duiken. Dat was behoorlijk spannend, want het water was dus ook op de eerste duikplek behoorlijk woelig. Het kostte mij daarom wat moeite om het afdalen rustig te beginnen. Eenmaal onder water leek het alsof we in een wasmachine zaten. Met de stroming vooruit ging nog wel, maar daarna werd je minstens net zo hard weer achteruit getrokken. En op een gegeven moment werd ik zelfs door het water op een rots 'gesmeten' (blauwe plek!). Gelukkig was de tweede duik op een wat rustiger plek en daar heb ik erg van genoten.

Nu de websites af zijn (het is alleen nog een uitdaging om ze live te zetten) heb ik het een stuk rustiger. Daarom leek het me leuk om bij de duikshop te helpen. Ik werk daar nu iedere dag van 16:00 tot 18:00 en op zondag de hele dag. Ik hoor zoveel verhalen van Joost, dat het makkelijk is om mensen te vertellen wat ze hier onder water kunnen verwachten.

Het was de afgelopen week erg druk in Playas del Coco: het was Semana Santa, Heilige Week, Pasen. Ik heb geen chocolade-ei gezien, geen paashaas ook trouwens, maar het was gezien het aantal tico-toeristen wel duidelijk dat het een feestdag was. Het was gewoon druk op het strand! En op (witte) donderdag en (goede) vrijdag was het alcoholgedeelte van de supermarkt afgeplakt: geen alcoholverkoop op deze heilige dagen! Wel wijn trouwens... De pastoors hebben aan het begin van de Semana Santa overuren gedraaid. In de krant stond wanneer wie bij de diverse kerken terecht kon, want ieder mocht op zijn beurt even komen biechten.

Kortom, we vermaken ons hier nog prima. Het enige dat Joost begint te missen, is wat voetbal op TV, Samenvattingen van de Champions League enzo. En dat komt omdat we geen TV hebben...

Joepie, sinds maandag is Joost 'Mr. Assistent Instructor'. Gisteren mocht ie fun-duiken bij de Catelina's, maar toen is ie voor het eerst echt zeeziek geweest. Was dus niet zo fun.Na een aantal warme dagen in de klas, het geven van een aantal presentaties, een aantal keer les geven in het zwembad, een les in de zee en het doen van een examen, ben ik eindelijk PADI Assistent Instructeur. Vandaag is al het papierwerk opgestuurd en hopenlijk heb ik over een paar weken de officiele bevesting van PADI binnen.
In de tussentijd, werk ik al wel bij Deep Blue Diving Adventures.

Gisteren voor het eerst flink zeeziek geweest op een trip naar de Catalina's (1 uur met de boot). De zee was behoorlijk ruw en daar kon m'n maag niet meer tegen. Nadat we van de 1e duik terug kwamen, heb ik de vissen gevoerd met m'n ontbijt van die ochtend. De 2e duik heb ik maar overgeslagen en ben lekker op het bed in het vooronder gaan liggen. Dat was best goed. Toen de rest weer terug kwam en ik weer opstond, was het echter meteen weer mis. Op de terugweg, wazig voor me uit gestaard naar de horizon en af en toe eens het water bekeken. M'n maag was inmiddels al leeg, dus daar kwam niets meer uit.
Eenmaal op land, ging het meteen een stuk beter. Thuis geprobeerd om te eten en drinken om m'n maag weer wat op te vullen. Vandaag voel ik me nog niet optimaal, dus heb de duik voor vandaag maar overgeslagen. Hopelijk is het morgen wel over.

Komend weekend maken we ons uitstapje naar Nicaragua omdat we hier inmiddels al weer bijna 3 maanden zijn. Vandaag gaan we uitzoeken welke bus we moeten hebben en waar we precies heen gaan. Waarschijnlijk naar een eiland in het meer van Nicaragua.

Ons uitstapje naar Nicaragua was er een om lange verhalen over te schrijven. Het begon met een fles water die uit het bagagerek van de bus viel (vrijdag om 4:00 's ochtends tussen Coco en Liberia). De dop was kapot, en dan zit je dus met anderhalve liter water in een open fles.
Op het busstation van Liberia nog een halve liter water gekocht en gedronken, zodat we een dop hadden voor die grote fles. Om 5:30 namen we de bus naar de grens (Peñas Blancas). En daar begon het feest. Zodra we de bus uit waren, werden we belaagd door de geldwisselaars, jongetjes die je wilden helpen (of niet, daar was ik niet zeker van in het begin), en andere personen die iets van ons wilden. De stempel "uit Costa Rica" hadden we snel te pakken. Toen hebben we ook geld gewisseld: $50 wisselen á 16 cordobas per dollar. Dat lijkt me 800 cordobas. De eerste geldwisselaar had een rekenmachine die 50x16=625 uitrekende. Waar bleven die 175 cordobas dan? Wij kregen dus gewoon 800 cordobas van een ander.
Een van de jongetjes liep met ons mee in het niemandsland naar Nicaragua. Daar kregen we voor $7 een stempel "Nicaragua binnen" en mochten we het gekkenhuis in: een 'dorpje' waar de bus en taxi's vandaan vertrekken. En iedereen wil dus dat je met hun taxi meegaat - als vliegen om een pot stroop, ongelofelijk. En wij wilden met de bus. Zeggen ze gewoon dat die bus niet naar Rivas gaat (terwijl het er met grote letters op staat). Dus uiteindelijk lekker met de bus naar Rivas. Vandaar per taxi naar San Jorge en per ferry naar Isla de Ometepe, een eiland dat bestaat uit twee vulkanen in het meer van Nicaragua. De ferry was een boot die er nou niet heel erg stevig uit zag, en het water van het meer was behoorlijk wild. Maar we hebben het gered.

In Moyogalpa een taxi genomen naar een hotel dat bij een natuurpark lag. We hebben hier een paar dagen heerlijk genikts, gehangmat, gewandeld... Op de wandeling kwamen we een luie aap tegen die lag te zonnen op het pad. We konden behoorlijk dichtbij komen, hij had echt niets in de gaten. Toen ik iets zei, schrok hij even, keek op, gaapte, krabde zich eens uitgebreid en ging toen maar van het pad af. Schitterend!
Zondag zijn we met de bus naar Altagracia gegaan (dan rijd je dus om de hoogste vulkaan heen), het tweede 'grote' dorp. Bij aankomst vroegen we aan een chauffeur wanneer de bus terug reed: om 2.30, 3.30, 7.00... geen probleem dus. Aangezien het museum dicht was (en de rest van het dorp ook) wilden we om 2.30 wel terug. Maar om 3 uur, nog steeds geen bus. Hmm. Bleek dat er geen bussen meer reden. Blijkbaar was die chauffeur even vergeten dat het zondag was. Dus bleef er voor ons weinig anders over dan via een hotel een 'taxi' te charteren.
De volgende ochtend, maandag, zouden we de terugreis aanvaarden: we waren lang genoeg weggeweest voor een vers toeristenvisum voor Costa Rica. Dus we zaten om half negen aan het ontbijt, waardoor we genoeg tijd hadden om op een bus te wachten en om 11:00 met de ferry te gaan. Toen bleek opeens dat de Nica-regering besloten had dat ze zomertijd hadden (vanwege de dure olie). Dus was het opeen half 10 in plaats van half 9. En het hotelpersoneel wist ook niet of de bussen nog op dezelfde tijden zouden rijden. Zou best kunnen dat, in verband met de "nieuwe tijd", de bus niet om half 10 kwam, maar om 10 uur. ?? Eh... ja hoor. Gelukkig kwam er 5 minuten nadat wij aan de weg stonden, een bus aan - zo'n Amerikaanse schoolbus.
De terugreis ging voorspoedig, we vonden met een Australisch stel een taxi naar de grens, werden daar redelijk snel afgestempeld (in Nicaragua en Costa Rica) en het was in Costa Rica niet zo'n gekkenhuis als op de heenweg in Nicaragua. We hadden zelfs meteen een bus naar Liberia en we wisselden onze 160 cordobas voor $10. We kregen eerst voor 160 cordobas, die zo'n 4700 colones waard zijn, 1000 colones geboden. Jaja. Grapjas! Mij krijg je niet. Geef gewoon $10, dan verdien jij er een paar centen op en ben ik blij. Dat oogstte waardering bij een Costaricaan die naast ons stond :-)

Al met al een weekend met wat aparte belevenissen, mooie uitzichten op twee vulkanen, 'uracas' (een soort blauwe eksters met kuif) die ons bleven volgen, veel apen, veel papegaaitjes, een bruinig meer met zoet water en haaien, en veel hangmatten....

Na een tripje naar San José zijn we nu met z'n drieën: Jürgen is er! Het is erg gezellig en erg leuk om alles wat wij hier beleven aan een bekende te kunnen laten zien. En daar had Jürgen een heeele lange reis voor over: helemaal vanuit Shanghai!
Zondag zijn we naar de Centrale Vallei afgereisd: we zijn bij Glenn en Diane op bezoek geweest en hebben hun website live gezet. Ben je geïnteresseerd in een mooi huis in Costa Rica, kijk dan op propertiescostarica.claroquesi.info.
Maandag hebben we geshopt in de grote stad en zijn we in Alajuela naar de film geweest. 's Avonds hebben we Jürgen opgewacht bij het vliegveld. En dinsdag zijn we teruggereden naar Playas del Coco, waar ons weer een verrassing wachtte.

Voordat we naar Nicaragua gingen, had Deep Blue Diving Joost gezegd dat er te weinig klanten waren om hem als Dive Master aan te nemen. Dat veranderde onze plannen voor mei en juni enigszins. Maar vlak voordat we zondag naar San José vertrokken, kwam de eigenaar langsrijden en die zei dat er toch een baan was, vanwege het plotselinge vertrek van één van de instructeurs. En vandaag bleek dat waar te zijn! Joost heeft een baan en Jürgen en ik zijn morgenochtend zijn eerste klanten!

We kunnen naar huis! We hebben de vulkaan Arenal onbewolkt gezien en we hebben ook een quetzal gespot in Monteverde!
Dit weekend zijn we met Jürgen op stap geweest over de meest slechte en beruchte wegen van Costa Rica. We zijn zaterdag naar vulkaan Rincon de la Vieja geweest. Daar wandelden we langs opborrelende modder en zwavelgaten waar stoom uitkwam. Echt een vulkaan dus. We hebben genoten van een heeeerlijk modderbad.
's Avonds reden we naar Tronadora, onze uitvalsbasis voor één dag. Zondag gingen we namelijk naar Monteverde. De weg daarheen was 40 km: 10 km asfalt, 30 km hobbelen over een verharde weg (met veel stenen). Er was weinig nevel in het nevelwoud, maar het uitzicht dat we hadden, hangend aan een touwtje van de Canopy Tour, was adembenemend. Bovendien zat er bij het vertrek voor de eerste 'zweeftocht' een quetzal (mooie, groene vogel met lange staart die er bekend om staat nooit zomaar gezien te worden) vlakbij zat en wegvloog. Schitterend!
Na de gave Canopy Tour hebben we een wandeling gemaakt over hoge hangbruggen. Tijdens die wandeling hoorden EN zagen we een three-wattled bellbird en een 'jilguero' (black-faced solitaire). Vogels die je vaak hoort, maar weinig ziet. Ik was dus erg blij met deze aanvullingen in mijn vogelboek!

Maandag vertrokken we naar vulkaan Arenal, we zouden om het meer heen rijden. Maar plots viel de auto uit! Ik ben gelift naar de garage in de buurt, ik liftte mee terug met een mechanic die even zou kijken. Gelukkig bleek dat alleen de accu losgetrild was (de weg naar Monteverde en terug...) en dat daardoor een paar draadjes los waren (die toevallig in verbinding stonden met de benzinepomp). Pfft! We konden verder. De weg was zowaar gerepareerd (de eerste 10 km). En opeens zagen we de kegelvormige berg opdoemen. Onbewolkt, de volle 1600 meter in zicht! Echt gaaf! We hebben een paar uur heerlijk gedobberd in vulkanisch water, verwarmd door die puffende berg achter ons. Je kon in gedeeltes van de rivier gaan zitten, waar het 40 graden was! Dat was dan wel weer erg warm. We hebben dus ook wat tijd aan de bar gezeten (in het zwembad!). Een perfecte dag dus!
's Avonds teruggereden naar Playas del Coco en vandaag even een dagje rustig aan...

Eindelijk weer een update. Afgelopen week hard gewerkt ;-), flink gefeest en problemen met de auto gehad.
Vorige week donderdag samen met Jurgen een fantastische duik gemaakt bij de Catalina eilanden. We hebben Manta's gezien. En niet 1 ! De eerste duik was beetje saai tot na 20 minuten we de 1e manta zagen. Daarna hebben we nog ruim 10 keer een manta voorbij zien komen. Het is echt geweldig om zo'n beest voorbij te zien komen. Je wordt er opeens erg klein van. De manta's waren zo'n 5 meter breed. Da's even wat andere koek dan blenny's en puffervissen. De 2e duik sprongen we bijna op een manta. Behalve manta's, verder een aantal white-tip haaien en een school cownosed-ray's gezien en aan het eind van de duik hebben we 15 minuten op 1 plaats gehangen terwijl een manta telkens opnieuw langs kwam. Het waren echt ENORM gave duiken.

Vrijdag hebben we koninginnendag gevierd op een feest van de Nederlandse ambassade in San Jose met daar aansluitend het feest van de Club Holandes. Ook dat was erg leuk. Veel mensen gesproken. Esther heeft flink genetwerkt. Ik ook, maar meer met dames op de dansvloer. De ambassade was een beetje karig geweest met het inslaan van het bier, maar dankzij de Club Holandes kon de tap weer open. 's Zaterdags een aardig kater. 's Avonds hadden we de trouwerij van Tom en Adriana. Eerst in de kerk in Curridabat en later een feest in een enorm hotel \ congrescentrum ten noorden van Heredia. Jurgen is wel meegeweest naar de kerk, maar kon helaas niet mee naar het feest. Het feest was erg leuk, goede band. Alleen maar spaanse muziek. En als die Costaricanen eenmaal op de dansvloer staan, gaan ze er niet meer vandaan. De dames waren erg mooi gekleed in prachtige jurken en hoge hakken natuurlijk. Dat ging in het begin dus niet lekker op de dansvloer, maar binnen 5 minuten waren de schoenen uit en werd er uitbundig gedanst.

Zondag was er een Hollandse markt in het Inbio natuurpark. Zijn we ook even langs geweest en diverse bekende gezichten gezien die we vrijdags ook al gezien hadden. 's Middags moest ik met de bus terug naar Coco, want ik moest maandag weer gewoon werken. Esther en Jurgen zijn gebleven. Als het goed is, komt Esther vandaag terug. Esther is vooral in San Jose gebleven om de auto door de keuring te loodsen. Omdat we de garagehouder voor geen cent vertrouwen, heeft Esther 2 dagen bij 'm gezeten om te kijken wat ie allemaal aan het doen was. Uiteindelijk is alles gelukt en is de auto door de keuring gekomen. De kosten waren we wat hoger dan we gedacht hadden, maar nu is alles in ieder geval in orde en werkt ook alles nu. Hopenlijk hoeven we nu geen uitgaven daar meer aan te doen totdat we de auto teruggeven.

Deze week heb ik 'gewoon' gewerkt. Het kantoor dat ik nu heb, de boot en de zee, bevallen we nog steeds prima. Van de week weer leuke duiken gemaakt met leuke mensen. Dit wil ik nog wel even blijven doen. Esther heeft waarschijnlijk ook weer een opdracht voor een website en ze heeft zo genetwerkt afgelopen weekend dat daar misschien ook nog wel een of meerdere opdrachten uit komen.

"Een nieuwe lente, een nieuw geluid..." zoiets heb je hier ook met het regenseizoen. Dat is opeens begonnen, twee dagen geleden. We hebben nu modder en krabben in plaats van stof.

Vannacht heeft het behoorlijk gestortregent, net als gistermiddag trouwens. Het frist wel lekker op, moet ik zeggen. Het is nu iets onder de 30 graden en dat is wel aangenaam. Het water brengt ook wel wat meer muggen met zich mee, dat is dan wel weer jammer natuurlijk. Maar ik slik al een tijdje vitamine B (tiamine) en dat lijkt wel te helpen tegen mijn muggen-aantrekkingskracht.
Van Doña Olga hebben we een nieuwe ventilator gekregen waardoor we nu een ware tropische cycloon kunnen simuleren in de slaapkamer. Dat is wat overdreven, maar het is wel prettig om een beetje koeling te hebben en de muggen vinden het niet prettig. Door de 'wapper' indirect te laten waaien (eerst tegen de muur) is de storm wel onder controle te houden. En hij maakt net genoeg herrie zodat je de regen en het onweer niet echt meer hoort. Overigens schijnt er boven de Caribische zee een tropische storm te hangen, waardoor het hier zo hard regent. Het is eigenlijk niet gewoon dat het al 's morgens voor 12 uur, zo hard regent als nu.

Modder dus. Dat is nogal logisch als het normaalgesproken stoffig is en het gaat dan regenen. Het vereist wat aanpassingen als: doe je schoenen uit als je binnenkomt; zorg dat je ALTIJD een paraplu bij je hebt (en dan niet in de auto laten liggen als je een winkel binnengaat....!); zorg dat de stekker van belangrijke apparatuur uit de muur is als je weggaat (want je weet nooit wanneer de bliksem inslaat / wanneer de ICE de regen niet meer aan kan; en dat soort zorgen.
En krabben. Aangezien we dicht bij het strand wonen, hebben we naast het huis ook krabben wonen in holletjes in de grond (wat ze op het strand ook doen). Ze zijn kleurrijk, met knalrode poten en zelfs blauwachtige ruggen, en behoorlijk groot (tot 15 cm). Maar er zijn (dus) ook kleintjes. Die zijn nog zwart en ze voelen zich om de een of andere reden aangetrokken tot onze voordeur en wat daarachter zit. Dus zitten er regelmatig een paar in het huis. Of een tiental. Flink vegen is de oplossing voorlopig. Felix (de zoon van Doña Olga) zegt dat je de grote krabben kan verwijderen door ze bij hun scharen op te pakken. Hmm. Dat mag hij nog eens voordoen.

Het duiken gaat goed en zelfs steeds beter. Het zicht verbetert tijdens het regenseizoen: vandaag werd er op diepte zelfs 50 feet zicht gerapporteerd (15-20 meter). Dat maakt het duiken natuurlijk wel leuker. Nog meer duiknieuws: Joost heeft zich opgegeven voor een instructeurscursus die in Ocotal (10 min. rijden) gegeven wordt! Hij heeft hier echt zin in!

Ik ben creatief met schelpen bezig. Laatst heb ik op het strand van Ocotal een hoop schelpjes en stukjes schelp verzameld en daarmee maak ik nu leuke dingen als mobiels en doosjes. Is leuk werk en ik heb er al 1 verkocht...

Vandaag hebben we een Nederlandse lunch gehad: met Ruud en Odette, Peter,Flor en dochter Esley en Joost, Geertje en zoontje Jan. Dat was erg gezellig en er zijn weer allerlei (nieuwe, spannende, leuke) plannen besproken die de moeite waard zijn om nog eens verder over te denken...

• 2004/januari 2005
• februari 2005
• maart/april/mei 2005
• juni 2005
• juli/augustus 2005
• september/oktober 2005
• zomer 2006
• januari 2007