We zijn verhuisd! Binnen Playas del Coco zijn we van de ene kant van het dorp (de tico-kant) naar de andere kant (meer de immigranten-kant) verhuisd. We zijn nu buren van Ruud en Odette - gezellig!

Zie hiernaast voor een foto van ons kleine huisje. Het ligt met twee andere huisjes in een grote tuin, waarin heel wat palmen, bananen en een ficus staan - maar dan wel een ficus van vier meter hoog! De eigenaren zijn Romy en Flavia (uit Italië). Het is echt heel wat anders dan ons verblijf bij Dona Olga: we hebben hier veel ramen, een oventje, een lekker plekje buiten, maar ook een tafel binnen, en een beter bed. Komende maand (tot we naar Jacó gaan) is dit ons huisje!!

Ondertussen hebben we ook bezoek: pappa en mamma (van Esther) zijn aangekomen! Ik heb ze eind vorige week van het vliegveld gehaald. Binnen twee minuten waren we bij Dos Palmas, waar Peter werd verwend met echte stroopwafels. Een echt gezellig aankomst!
De volgende dag zijn we naar Coco gereden. Ondertussen hebben we al een aantal stranden in de omgeving bekeken. Heerlijke, verlaten, tropische standne met palmbomen. Is weer eens wat anders dan Scheveningen :-) We hebben voor het strand van Ocotal gesnorkeld, dat was echt super, er is daar ontzettend veel vis te zien!

En we hebben een huisdier. Geen 'raar' dier deze keer, nee, het is 'gewoon' een katje. Een kitten dat door onze oude 'buren' gevonden is op straat. We hebben hem TchinTchin genoemd en aangezien wij hem eten gaven, heeft hij ons geadopteerd. Hij is dus ook meeverhuisd, maar moet nog even wennen, want er lopen hier nogal veel hondjes rond. Gelukkig kan ons straatkatje - met een knik in zijn staart - wel van zich af bijten.

Joost heeft inmiddels zijn IDC (instructeursopleiding) afgerond. Dat waren een aantal zware studiedagen. Nu kan hij eind juni het instructeursexamen van PADI afleggen en dan is hij officieel duikinstructeur. Echt goed!

Veel veranderingen dus in de laatste dagen - we hebben het druk gehad! Ik ga lekker genieten met mijn ouders: we gaan wat dagtochtjes maken in het noorden van Costa Rica. Joost duikt vrijwel iedere dag in de Pacific en geniet daar ook erg van.

Vanuit Nicaragua een kleine update van de afgelopen weken. We zijn hier nu om ons toeristenvisum voor Costa Rica opnieuw te verlengen. Na drie maanden loopt dat nl. af.
... maar eerst even terug naar begin juni. Met mijn ouders heb ik heel wat tripjes gemaakt door Guanacaste. We zijn naar Nationaal Park Santa Rosa geweest. Dat is een tropisch droogbos (tropical dry forest), maar het GOOT er werkelijk van de regen. Het stortte. Gelukkig zaten we op dat moment nog in de auto... Het wandelen daar was nogal modderig, waardoor we wel veel groepjes vlinders gezien hebben.
We zijn ook naar Rincon de la Vieja geweest, de vulkaan. Twee keer eigenlijk. De eerste keer gaf ons rode monster (de auto) het op en konden we dankzij een hulpvaardige ICE-medewerker gelukkig nog terug naar huis. De tweede keer, met een huurauto, ging het beter. En precies toen we na een mooie wandeling bij de auto stonden, hoorden we de regen aankomen. Weer een stortbui - maar pappa en mamma hebben wel een heerlijk modderbad genomen.

Na een bezoek aan Guatil, de pottenbakkers van Guanacaste, werd het tijd voor het afscheid van Coco en ben ik met pappa en mamma richting Quepos gereden. Via de brug (tussen Santa Cruz en de Interamericana) was dat wel goed te doen. In Quepos hebben we Nationaal Park Manuel Antonio bezocht, altijd schitterend. We hebben wel vijf luiaarden gezien, een schitterende kolibri, en agouti´s (zoek die maar op op internet!). Het was wel een warm gebeuren, maar het was de moeite waard.
De volgende dag zijn we naar Otto en Anja gereden: eerst anderhalf uur hobbelen tussen Quepos en Dominical (over een oude weg die ooit een spoorlijn was) en daarna nog een dik half uur voortvliegen over driebaans glad asfalt. Tegenstellingen te over.
Bij Otto en Anja was het weer als vanouds: heerlijk rustig, mooi weer, een verfrissende bui in de middag. Heerlijk! We hebben een stelletje toekans in de bomen zien zingen/roepen en zijn naar de waterval van Ojochal geweest. Daar zagen we zelfs een kolibrienestje, met kolibrie.
Ondertussen was ik best ziek geworden, keelpijn en een koortsaanval van een paar uur, dus ik was blij dat we een dagje langer in El Mono Feliz bleven. Maar toen was het tijd om de bergen over te rijden. Even een bezoekje gebracht aan Avalon, waar nu druk gebouwd wordt aan het hotel waar ik zeven jaar terug gewerkt heb. Bijzonder om daar even langs te gaan. En de laatste nacht van hun vakantie brachten pappa en mamma weer door bij Peter en Flor. Na het afscheid ben ik met de bus teruggegaan naar Coco.

En de volgende dag (gisteren) zijn we met de bus naar Granada gegaan. Het gebeuren bij de grens ging redelijk snel en omdat we nu een buskaartje hadden tot in Granada hoefden we het "gekkenhuis" (het dorpje bij de grens) niet in.
Granada is een kleine stad. De huisjes zijn laag, hebben leuke, halfronde dakpannetjes. De stoepen zijn mooi betegeld. De voordeuren bestaan uit een mooi bewerkt hek en een deur. Als de deur open is, kijk je zo in de woonkamer. En daarachter is vaak een patio. Zo is ook ons hostel opgebouwd. Een patio, met hangmatten, en daarachter nog een patio met een zwembadje. Vandaag zijn we door de stad gelopen naar de haven aan het meer van Nicaragua. En met een koetsje terug. Wij voelden ons een beetje Alex en Maxima, maar ik hoop dat hun koets meer rubber om de wielen heeft. Veel van de taxi-koetsjes hier zijn versierd met grote strikken, die wij op een kado zouden plakken. En op de paarden zitten die strikken ook. Ziet er echt feestelijk uit!

Morgen (maandag) gaan we terug naar Coco. Voor de laatste dagen, want ik ga 24 juni naar Hotel de Haan in Jaco en Joost volgt de 28ste. Dat wordt weer een heel andere maand!

Joost is duikinstructeur! De afgelopen dagen heeft hij het examen gedaan. Joost vertelt hoe het was...
Het Instructeurs Examen:
Dinsdagavond was een orientatieavond voor iedereen die aan het examen ging deelnemen. De kandidaten zijn opgeleid door 2 verschillende Course Directors (CD) (zo heten de allerhoogste instructeurs bij PADI die ook instructeurs mogen opleiden). Van elke CD waren 3 kandidaten. Tijdens deze avond kregen we te horen welke presentaties we moesten doen in het zwembad, klaslokaal en zee. Tevens werd uitgelegd hoe en wanneer alles plaats ging vinden en in welke volgorde.

Ik ben opgeleid door CD Diego in Ocotal bij duikshop Ocotal. Dit is het strand naast Coco. De opleiding tot instructeur heet IDC (Instructor Development Course). De andere CD heet Christian, een Noor die hier een eigen duikshop heeft. Nu schijnt er in het verleden iets gebeurt te zijn tussen Christian en Diego waardoor die niet met elkaar praten. Diego had aan PADI aangeboden om het IE (Instructor Examen) in Ocotal te doen. Voor 1 zeer schappelijke prijs werd een klaslokaal, hotelkamer voor examinatrice incl ontbijt, gewichten, tanks, boot e.d. beschikbaar gesteld. Omdat ik daar dus ook m'n opleiding gedaan heb, weet ik dat de faciliteiten daar goed zijn en dus wilde ik het IE wel daar
doen. Echter, Christian vond dat oneerlijke concurentie omdat wij die lokatie al kenden en dus vond het IE plaats in een hotel ergens net buiten Coco, ver van het strand met een zwembad dat eigenlijk niet duik genoeg is en alleen een klein casino ter beschikking had als klaslokaal. De zee-presentatie ging vanaf de boot van Christiaan. He, is dat niet oneerlijke concurentie dan? Daar hadden zijn studenten ook al eerder van gedoken.
Tijdens die orientatieavond vroeg ik dus waarom het IE niet gewoon in een duikcentrum plaats vind omdat daar alle fasciliteiten beschikbaar zijn. Reden was dus dat de 2 CD's niet door 1 deur kunnen. Toen ik zei dat ik daar schijt aan had en gewoon de beste fasciliteiten wilde, moest ik me vooral niet zo opwinden en relaxed blijven. Maar omdat het niet in een duikcentrum was, moest ik nog wel eigen tanks en gewichten regelen. Komen zo ook lekker op tijd mee.

Maar goed, de volgende ochtend hadden we eerst de 5 theorie examens, elk 12 vragen, en het standaardexamen, 50 vragen, (openboek examen over standaarden van PADI voor alle cursussen). Voor alle examens moest minimaal 75% gescoord worden. De theorie examens gingen over physics, physiology, Recreational dive planner, skills en equipment (Sorry, maar ik heb alle duikcursussen in het engels gedaan en weet van de meeste dingen de nederlandse vertaling niet). Mijn scores waren 0, 2, 1, 0 en 1 fout in de theorie examens. In het standaard examen had ik ook 1 fout. Allemaal gehaald dus.
Na de theorie zijn we het zwembad in gegaan om eerst allemaal een confined water presentatie te doen waarbij in 1 skill les gegeven moet worden. Dit bestaat uit een briefing, het onder of bovenwater demonstreren van de skill en daarna de studenten de skill laten uitvoeren en fouten herkennen en corrigeren en tot slot een debriefing. Alle presentaties zijn opgedeelt in diverse onderdelen en voor elk onderdeel kan je een score van 1 tot 5 halen. Alle scores worden gemiddeld en dat is dan je eindcijfer. Voor de confined water presentatie had ik een 4,5. Best goed dus (minimum moest 3.5 zijn).
Daarna moesten we nog een 5-tal skill demonstreren om te laten zien dat we dat
goed kunnen. Voor elke skill kan je 1 tot 5 scoren. Je moest minimaal 17 punten halen. Alle studenten van Christiaan hadden 23 punten, alle studeten van Diego 24 !! Maar 1 skill dus waarop we een 4 scoorden, op alle anderen een 5. Was wel grappig om te zien. 3 studenten demonstreerden tegelijkertijd voor de examinatrice. Onderdeel van de demo is het 'zeggen' tegen de studenten aan wie je normaal gesproken demonstreert 'kijk naar mij'. Het was wel grappig om 3 instructeurs dat tegelijkertijd tegen 1 persoon te zien zeggen en daarna de demo uit te zien voeren.
Goed, toen ook dat allemaal gedaan was, gingen we weer naar binnen om onze klas-presentatie te doen. Iedereen deed een presentatie uit verschillende cursussen. Ik had een onderdeel van de Divemaster cursus over de diverse modellen die duikcomputers gebruiken. Hiervoor had ik een 4,5 (van de 5).
De 2e dag hoefden we alleen nog maar de open water presentatie te doen en de rescue assessment. De briefing voor de presentaties hebben we op het strand gedaan. Daarna zijn we op de boot (eigenlijk te klein voor zoveel mensen; 7) gegaan en naar een duiksite gegaan. Hier was ik wel in het voordeel omdat ik de duiksites hier als beste kende van alle kandidaten. Ik had mede de site bepaald aan de hand van de skills die ik moest doen in het water. De open water presentatie bestaad uit 2 skills. De studenten moeten dat dan in zee, knielend op de bodem, de skills demonstreren en als instructeur moet je fouten snel herkennen en corrigeren voordat (levens)gevaarlijke situaties ontstaan. Toen alle presentaties gedaan waren, gingen we over naar de rescue assessment waarbij je een nonresponsive diver moet redden. Dat houd in, duiker op rug draaien, positief drijfvermogen bewerkstellen, controleren of ie nog ademt, beademen en tegelijkertijd zijn en jou equipment verwijderen en naar de boot zwemmen. Ondertussen om de 5 seconden het slachtoffer beademen natuurlijk. Ook dit ging bij iedereen goed.
Eenmaal op het strand terug moesten we de open water presentatie nog afsluiten met een debriefing. Voor de skills had ik een 4,5 en een perfecte 5.

Alles bij elkaar was het veel werk, maar viel de moeilijkheidsgraad erg mee. We waren beter voorbereid dan we hadden gedacht. Gemiddeld hadden wij, de studenten van Diego, beter gescoord dan die van Christian. (haha)

• 2004/januari 2005
• februari 2005
• maart/april/mei 2005
• juni 2005
• juli/augustus 2005
• september/oktober 2005
• zomer 2006
• januari 2007