De was. Het was wasdag vandaag (dat is het om de dag, om alle
duikshirts en het beddegoed netjes schoon te houden). En het was
zonnig. Dat is heel erg goed, want de afgelopen dagen heeft in de
middag geregend.
Om half 8 was ik dus aan de was. Eerst het beddegoed erin: water
in de machine laten lopen; zeep erbij; even mengen (met de hand);
machine aan. Terwijl de machine draait (een minuut of 12) begin ik met
het vegen van ons huisje. De 'bug of the month' is de duizendpoot, dus
ik veeg eerst een stuk of 30 van die jongens, dood of levend, naar
buiten. Dan is de was gewassen. Nu dus uitspoelen. Water weg laten
lopen; was een beetje uitwringen; water in de machine laten lopen;
spoelen maar. Weer 12 minuten de tijd om iets te doen - de afwas
bijvoorbeeld. En dan weer terug voor de centrifiguge. Aangezien dat
ding nogal kuren heeft, is het soms een kwestie van 'aandraaien' met de
hand. Vandaag ging het erg goed. Ik heb hem twee keer aan gekregen, dus
het beddegoed - en belangrijker, de handdoeken - zijn gecentrifugeerd.
Ondertussen was ik begonnen met de tweede was. Dat zou een herhaling
zijn van de bovenstaande procedure, maar net toen ik de machine aan had
gezet en me weer op de centrifiguge richtte, besefte ik me dat mijn was
niet draaide. Hmm.. zou de wasmachine het nu echt opgegeven hebben?
Maar in een helder moment bedacht ik me dat de stroom wel eens
uitgevallen kon zijn. Dan loopt de 'timer' (soort keukenwekker) van de
wasmachine wel, maar doet hij verder niets. Even navragen bij de buren
- ja hoor: geen stroom.
En dan...? Even wachten maar, misschien komt de stroom wel weer
terug... maar de ervaring leert dat een korte stroomonderbreking echt
kort is (je grijpt nog niet eens naar een kaars als het donker is) en
een lange onderbreking duurt meestal een uur of zes - van 8 tot 2 uur
's middags... Dus dan maar met de hand. Dat betekent een zooitje
t-shirts en dergelijke in een wasbak wassen en uitspoelen. En dan
uitwringen. Ik heb groeiend respect voor mijn (over)grootouders die
alles met de hand moesten wassen!
Om een uur of negen hing alles aan de waslijn. Met de zon erop was
het gecentrifugeerde beddegoed al bijna droog. Maar de eerste hoge
bewolking kwam er al weer aan. Ik houd voor de rest van de dag dus één
oog gericht op de lucht, een ander op de was (issie al droog?!) en mijn
oor luistert naar wind, want windvlagen duiden meestal aan dat er regen
op komst is... en nu maar hopen dat de regen lang genoeg uitblijft om
mijn handgewassen was droog te krijgen!
En natuurlijk - als er geen stroom is, is er ook geen water. Dus
de afwas valt ten prooi aan een kolonne mini-miertjes. Die eten al het
lekkers er ook wel af, maar het is toch anders dan afwassen....
Over die regen... die wordt steeds intenser. Bijna iedere dag
regent het nu 's middags. En van de week hadden we een knoeperd van een
onweersbui die precies boven Coco bleef hangen. De bliksem is drie keer
vlakbij ingeslagen, met een knetterende donder die bijna tegelijkertijd
startte. En regen... alle wegen waren omgevormd tot rivieren. Het kwam
echt met bakken uit de hemel. Joost was die dag naar de Catalina's
geweest, een eilandengroepje op een uurtje varen. Ze hadden op de
terugweg voor de bui uit gevaren, en toen ze in de haven stil lagen,
begon het natuurgeweld. Hij heeft dus een uur lang op de 'duikboot'
gezeten. Eenmaal thuis en na een warme douche had hij het nog zo koud
(het was inmiddels 27 of 28 graden) dat hij een dunne trui heeft
aangetrokken!
En we hebben weer plannen gemaakt - de maand is tenslotte alweer op
de helft! Half september moeten we Costa Rica uit, en vanwege diverse
redenen (o.a. een leeg huis in Nederland) hebben we besloten om
richting Nederland te gaan. Maar eerst nog even genieten: we gaan een
maand naar Belize! Lekker duiken in de azuurblauwe Caribbean en cultuur
snuiven bij de tientallen Maya ruines (even over de grens in Guatemala
staat Tikal, een hele grote Maya stad).
Half oktober gaan we dan terug naar Costa Rica, en het ticket
voor Nederland moeten we nog boeken, maar voor november zijn we terug
in Nederland. :-) / :-( |
