Lieve dagboeklezers... we hebben het warm! We zijn gisteren aangekomen in Ojochal bij Otto en Anja. Gisterochtend hebben we onze auto gekregen. Dat had nog wat voeten in de aarde. Eerst moest er namelijk nog een onderdeel gevonden worden dat de hoeveelheid benzine in de tank meet. En toen moesten wij nog geld halen. Dat was natuurlijk te veel om te pinnen, dus we moesten bij de bank zijn. Na een behoorlijke rij stonden we aan de balie, om te horen dat we in die ANDERE rij hadden moeten gaan staan. OK. Wij dus in die andere rij. Dat duurde ook behoorlijk lang. Maar goed, we hadden ons geld, even later de auto en toen konden we op stap.

We zouden proberen zo ver mogelijk naar Ojochal te rijden. Over de bergen (max. 3000 meter hoog) ging redelijk goed. Niet te veel van die langzame vrachtwagen, niet al te veel wolken op de weg (die drijven daar gewoon over de weg ja!). Bij San Isidro werd het tijd om te beslissen: door, in het donker, of daar overnachten? We besloten door te rijden. De weg tot aan Dominical was redelijk goed begaanbaar. Zeker toen we achter een auto reden die wist waar de gaten zitten. Vanaf Dominical is de weg naar het Zuiden echt heel goed. Bijna driebaans asfalt en na een tijdje nog met strepen ook. En later zelf ook nog met reflectoren op de weg! Je kan daar dus goed doorrijden. In Ojochal was het nog 2 km hobbelen, en om 19:15 stonden we bij Otto en Anja op de stoep. Het hotel ziet er nog leuker uit dan op de website die ik voor ze gemaakt heb :-) En zo hoort het ook. We blijven hier wel een paar dagen, en dan proberen we een appartementje te vinden, zodat we een 'basiskamp' hebben.

Plannen wijzigen snel hier. Waarschijnlijk gaan we morgen of overmorgen weer richting het noorden naar Tilaran. Het is hier hardstikke mooi en lekker warm. Maar ... we hebben nu al 2 websites die gemaakt moeten worden en het duiken hier is erg duur. $150,- voor een dagje met 2 duiken. Via via hebben we van een paar Nederlander die in Tilaran een huis gekocht hebben, het aanbod gehad om een tijdje op hun huis te passen. Nu zitten we in het hotel van Otto en Anja en dat is op zich hartstikke leuk, maar we zijn hier niet op vakantie en in een hotel zitten is gewoon te duur voor ons. Vandaar en vanwege bovenstaande redenen dat we weer naar het noorden willen trekken. Bovendien ben ik nog niet eerder bij Tilaran (vlak bij het meer en de vulkaar Arenal) geweest.
Misschien dat ik (Joost) ook vanaf volgende week een weekje of 2 spaanse les ga doen. Gisteren heb ik wat mail gestuurd om te informeren naar plaats bij schooltjes en zo.

Hiernaast een foto en onze auto. Lekker grote bak :-). En een foto van ons terwijl we aan het fruit zitten wat we hier dagelijks eten.

We zijn net een stel nomaden; altijd op pad. We zijn inmiddels in Jaco en zijn op weg naar Tilaran waar we een paar weken in een huis gaan verblijven. Kunnen we eindelijk eens wat tassen uitpakken en zo. Is best lastig met je hele hebben en houden in de auto. De weg van Dominical naar Quepos is een leuk stuk terreinrijden van zo'n 40km lang. Ging nog best vlot. Het helpt wel om een hoge auto te hebben met lekker dikke banden.
Daarstraks de eerste plaatjes laten zien aan Tom voor zijn nieuwe website voor Hotel De Haan. Hij was erg enthousiast en we gaan nu snel verder met het bouwen van de site. Esther kan ook al beginnen aan het ontwerpen van een site voor een Duitser met een pizzarestaurant in Ojochal, de buurman van Otto en Anja. En hij wil ook nog een flyer. Tuurlijk, kunnen we allemaal !

Zo... daar zijn we weer! Jullie hebben een paar dagen niets van ons gehoord omdat we even buiten (internet)bereik zaten en bovendien ons bezig hiedlden met het verkrijgen van wat basisbehoeften in het hedendaagse leven: electriciteit, een schone keuken, warm water en een telefoon. Alleen het laatste is nog niet gelukt.
Vanuit Jaco zijn we zaterdag doorgereden naar Tilaran en dan nog een stukje naar Tronadora. Daar verblijven we in het huis van Willeke en Kees (bedankt daarvoor!) die half mei naar Costa Rica komen. Het huis staat op een heuvel met een schitterend uitzicht over het meer van Arenal. De vulkaan Arenal zelf zien we, als het helder is, in de verte.

De sleutel kregen we van de buren Jose en Elsa. Zij vertelden ons dat er geen stroom was, geen telefoon en geen gas voor het fornuis. Misverstanden tussen vorige bewoner, advocaten... Afijn. Gas was snel geregeld. Jose wilde zelfs ongeschoren mee naar het dorp (hij bleef wel in de auto). Op maandag konden we pas naar Tilaran om de ICE (stroom + telefoonbedrijf) te betalden. Jose en Elsa gingen mee: eerst naar de ICE (rekeningen ophalen), toen naar de bank (rekeningen betalen), toen weer naar de ICE (rekeningen teruggeven als bewijs van betaling). Dinsdag, en ook woensdagavond brachten we weer door bij kaarslicht. Om half 5 beginnen met koken, om 6 uur afwassen bij kaarslicht. En de avonden vullen we met lezen, schrijven en praten bij kaarslicht. En haardvuur. Maar de schoorsteen werkt niet bij windkracht 7 en hoger, dan zit je binnen in de rook. Het waait hier namelijk behoorlijk hard, omdat de wind over het meer komt aanzetten en dan als eerste het huis tegenkomt. Soms zitten we zelfs in de wolken. Het levert schitterende uitzichten op met regenbogen, vulkanen en zon.
Maar we hopen wel dat de ICE snel komt. Voor twee mensen die in hun dagelijkse Nederlandse leven 5 computers ter beschikking hebben, is het werken met 1 computer al lastig. En als er dan ook nog eens geen stroom is en dus helemaaaaal geen computer.... We zijn blij met alle boeken die we meegenomen hebben!

Vandaag een uitje gemaakt naar de illustere vulkaan-in-de-wolken, Arenal. We moesten dus om het meer rijden. Op zich is dat niet zo heeeeel erg ver, maar je moet wel rekening houden met de extra kilometers die je maakt bij het rijden om de gaten in de weg, want die zijn er een heleboel. En dan niet zomaar wat hobbels, nee, gaten van een 50 cm doorsnede, rond, en 20 cm diep. En dan heel veel. Niet iets om zomaar met 40 km/u doorheen te karren, zelfs met onze stoere bak :-)
Vulkaan Arenal stond natuurlijk met zijn hoofd in de wolken. Af en toe klaarde het een beetje op, maar het topje hebben we niet gezien. Wel gehoord. Tijdens de wandeling die we maakten, liepen we over een gebied met lavablokken, en toen hoorden we een hoop gerommel vanuit te wolken. Alsof iemand met stenen stond te gooien: ja hoor - de vulkaan is echt actief! Op de wandeling zagen we ook een mooie vogel: een orange-bellied trogon. En nog binnen foto bereik ook!

Het afgelopen weekend zijn we in Playas del Coco geweest, twee uur rijden van Tronadora aan de Pacifische kust. We hebben hier weer heel wat gedaan. Onder andere hebben we Ruud en Odette Koster ontmoet. Zij wonen hier al vierenhalf jaar. We kennen hen via/dankzij het internet, en het was erg leuk om ze eindelijk 'in het echt' te ontmoeten. Het was een hele gezellige middag!

's Avonds zijn we naar de traditionele kermis/fiesta geweest. Er worden dan ook stierenrijden gehouden. Dat houdt in dat er wat stoere cowboys zo lang mogelijk op een gepijnigde stier blijven zitten. Als de cowboy er vanaf valt/gaat, is de stier wat minder wild en laten ze hem nog wat rondlopen door de ronde arena. Daar lopen dan een hoop opgeschoten jonge (en oude) mannen die die stier wel uit de weg willen blijven. Sommigen dagen hem nog uit, anderen zitten al in de hekken voor die stier binnen bereik is. Dan komen er cowboys te paard die de stier met een lasso vangen en hem de ring uit voeren. Al met al is het niet echt dieronvriendelijk.

Gisteren was er ook 'tope', waarbij iedereen die paard kan rijden dat doet. Men verzamelt zich dan ergens, en vervolgens rijdt de hele stoet (zo'n 300-350 paarden!) via het strand naar de hoofdstraat. Daar moeten de paarden dan 'netjes stappen' op de plaats. Ziet er erg grappig uit.

Gisteren zijn we ook naar Playa Ocotal geweest, waar we gesnorkeld hebben. Langs de rotsen waren best veel vissen te zien: geel/blauw gestreepte visjes, papegaaivisjes, pufferfishes, en nog veel meer. Joost ligt op het moment ergens in het water om nog meer te zien: manta rays, haaien, wie weet! Ik ben benieuwd...
Vanmiddag rijden we terug naar Tronadora. We hopen dat de ICE-mannetjes langs zijn geweest!

Ja.... we gaan naar Playa del Coco (vanaf 1 maart). Daar is het wel warm en zonnig. En ... we hebben nog steeds geen stroom.We zijn de regen, wind en wolken wel zo´n beetje beu nu. Omdat we nog steeds geen stroom hebben, begin ik (Joost) me al aardig te vervelen. Veel van de meegenomen boeken zijn inmiddels al uit en ik ben maar wat gaan zoeken tussen de boeken in het huis hier. Ik ben blij dat ik m´n schaakcomputertje heb meegenomen. Daar kan ik met ook een paar uur per dag mee vermaken.

Woensdag zijn we weer naar Playa del Coco geweest om mijn inschijving voor een duikopleiding (Rescue diver, Dive master en assistent instructor) te bevestigen en om woonruimte te zoeken. Die hebben we gevonden voor een leuke prijs. Een leuk appartementje bij een leuke hostes. Ze gaat ook veel spaans met me praten, want dat moest ik maar goed leren, vond ze. Er zijn bedden genoeg, dus vrienden en familie .....
Het weer in Coco was weer heerlijk warm. Daar is het windje een aangename verkoeling. Op de weg terug, zagen we de wolken alweer boven Tronadora hangen. Joepie :-(

Woensdag is ook de ICE (Nuon+Essent+Eneco in het kwadraat) langs geweest. Ze kwamen, zagen en gingen weer. Omdat de stroom afgesloten is geweest moet de hele meter vervangen worden. Dat doet de ICE niet, dat moet je zelf doen. Dat garandeert en bevordert de enorme varieteit aan meterkastjes hier in Costa Rica en het vertraagt de boel ook lekker.
De ICE heeft blijkbaar de volgende werkwijze:
- Als je langs bent geweest, duurt het minimaal 8 dagen voordat er iemand langs komt. Die zegt wat er fout is en gaat dan weer weg.
- De ICE komt niet binnen 4 dagen 2 keer aan hetzelfde adres.
Dus ... gisteren heeft de buurman met z'n zoon de meter vervangen. Misschien komt de ICE maandag weer op het aan te sluiten. Maar anders dinsdag .... of woensdag ... of.

Maar goed .... niet getreurd .... er komt verbetering. Nog even volhouden tot woensdag. Dan gaan we via Jaco naar Ojochal. Op de terugweg ´even´ in San Jose prikken halen en beetje babbelen hier en daar en dan op naar Playa del Coco.
1 Maart komt Rieneke ook naar Costa Rica. Ik ga samen met haar de duikopleiding doen. We pikken haar op van het vliegveld en nemen haar dan mee naar Playa del Coco. Daar waar de zon altijd schijnt, het nooit regent (laatste 2 maanden niet meer in ieder geval) en waar een windje aangenaam is.

En op de 17e dag (maandag), was er stroom. En het was licht. En wij zagen dat het goed was, ook al was het niet helemaal legaal.

Omdat we weer nieuwe problemen met de stroomaansluiting was, hebben Jose en z'n zoon maandag ons aangesloten op de aansluiting van de buren waardoor we eindelijk stroom hadden. Gelijk ben ik aan het gamen geslagen. Eventjes dan. Daarna aan het werk voor de website voor Hotel de Haan, want die zouden we vandaag zijn nieuwe site laten zien. Gisteren ook aan gewerkt en nu hebben we in ieder geval iets om te laten zien.
Was wel anders om opeens licht te hebben. Kan je opeens gaan koken als je honger krijgt ipv voordat het donker wordt. Geen gehannes met kaarsen meer.

Maar vandaag verlaten we Tronadora en gaan we via Jaco naar Ojochal. Op naar zon, zee en strand. In Ojochal passen we een paar dagen op Hotel El Mono Feliz. Daarna via San Jose naar Playas del Coco voor de duikopleiding. Joepie.

• 2004/januari 2005
• februari 2005
• maart/april/mei 2005
• juni 2005
• juli/augustus 2005
• september/oktober 2005
• zomer 2006
• januari 2007